DE ZWEVENDE TUINEN VAN MARQUEYSSAC(les jardins suspendus)

Nog voordat de tuin een onvergetelijke indruk maakt is de ervaring van het uitzicht adembenemend. Het kasteel en de tuin liggen boven op een heuvelrug midden in de vallei van de Dordogne. Op een hoogte 130 m boven de rivier lijkt de tuin te zweven zeker in de vroege ochtend van de herfst als de mist laag over de rivier hangt en de tuin al in de zon ligt.

Het panorama biedt velden, bosschages, kleine dromerige dorpen zoals Domme en La Roque-Gageac en dominante kastelen op andere heuvels zoals Castelnaud, Fayrac en Beynac alles geplaatst in een prachtige natuur. Waarin de vallei de walnoten boomgaarden keurig zijn opgelijnd zijn de heuvels begroeid met bossen vol eiken en haagbeuken.

De eerste plannen voor het creëren een tuin bij het kasteel zijn al ontstaan in de 17^e eeuw waar Le Nôtre de basis voor heeft gelegd. Le Nôtre die ook de tuinen van Versailles heeft gemaakt en verantwoordelijk is voor een hele nieuwe stijl van tuinen in die periode heeft hier de basisvormgeving voor de terrassen aangegeven. De huidige tuin van Marqueyssac is ontstaan in de 19^e eeuw toen het in de mode was om Buxus in vormen te snoeien. Op dit terrein is deze wintergroene en gemakkelijk te snoeien Buxus in overtreffende trap aangeplant. Op het geclassificeerde terrein van 22 hectare zijn nu150.000 struiken te vinden met een gemiddelde hoogte van 80 cm, het grootste deel door menselijke ideeën en handen gevormd

Buxus is een heester die hier goed groeit ondanks zeer matige omstandigheden. De aanwezige kalkhoudende grond en het gebrek aan water is voor Buxus geen probleem. Deze twee gegevens waren de basis voor Julien de Cerval die een voorliefde had voor Italië om een tuin à l'italienne te creëren vanaf 1861 toen hij kasteelheer werd van Marqeyssac. De grote aanwezige cipressen, yucca's en parasoldennen bevestigen nu nog de Italiaanse sfeer van toen.

De originele tuin op papier gezet door De Cerval is als zodanig uitgevoerd maar het verlies van de ontwerpen zorgde in 1995 voor grote problemen.

De kasteelheer van het nabij gelegen Castelnaud, monsieur Kléber Rossillon heeft toen de ruïne van Marqueyssac met bijbehorend terrein onder zijn beheer gekregen en is begonnen met de restauratie werken. Hetgeen een grote uitdaging was omdat het huis was verdwenen onder de wilde wingerd en de Buxus in het park al in geen 50 jaar meer een snoeischaar had gezien en hoogtes had bereikt tot wel tien meter.

De nieuwe basisvormgeving voor de huidige tuin vond dan ook plaats met behulp van vele kettingzagen. Tien tuinmannen zijn anderhalf jaar bezig geweest om orde te scheppen in de enorme wildernis.

Nu is de Buxus van het eerste tuindeel gesnoeid in mollige ronde vormen, speels tegen elkaar aangezet met minimale ruimte ertussen. Het effect is te blijven kijken naar een boeiend geheel dat door de veranderde zonnestand zich telkens anders presenteert.

Het tweede deel van het park is opgezet als een echte wandeltuin en men kan er met gemak een dag vertoeven. Tijdens de wandeling informeren kleine bordjes de wandelaar over historie, aanwezige fauna en flora. De paden worden dagelijks geharkt om het blad te verwijderen en geven zodoende een uitnodigende aanblik.

Er zijn drie wandelpaden waarlangs gelopen kan worden. 'La promenade des falaises' loopt langs de uit zandsteen opgetrokken kapel over de rosten aan de zuidkant van de landtong. Begeleidt door Buxushagen hangt hier een mediterrane sfeer. Dit komt vooral omdat er veel bladhoudende eiken (chêne vert) aanwezig zijn. Met zijn kleine grijze blaadjes, prachtige zwarte en mooi gevormde stammen zijn ze sprookjesachtig. Deze zuidelijke boom kan hier groeien omdat het zeer warm en droog is en de rosten de warmte lang vasthouden. Op winterse dagen worden de bomen tegen de koude beschermd door lokale mistbanken. En op warme zonnige zomerdagen loopt de wandelaar hier in een aangename schaduw. De route wordt afgewisseld met grasvlakten, kinderspeelplaats en een verkoelende waterval die is aangelegd met opgepompt water. Al met al is het een aangename wandeling.

Deze klimmende route en de 'Promenade des hauteurs' komen samen op de Belvédère. Waar een houten terras over de vallei hangt om het uitzicht te kunnen bewonderen over de lappendeken van velden en de Dorgdogne. Als mens kan men zich dan alleen nog maar klein en nietig voelen. Hier is ook een verrekijker geplaatst om het landschap beter te leren kennen. Om te voorkomen dat alle bezoekers de in het dal gelegen zwembaden bekijken, zijn op strategische plaatsen informatiebordjes geplaatst.

Voor diegenen die op verdere ontdekking willen, gaat de wandeling verder door de bossen met onderbegroeiing bestaande uit verschillende orchideeën, bosaardbeitjes, Ruscus, wilde cyclaampjes, wolfsmelk en een enkele Digitalis.

In de routes zijn 3 verschillende cabanes geplaatst die op ambachtelijke wijze gebouwd zijn. Oorspronkelijk bedoeld als schuilhut voor boer en herder in het veld bieden deze drie ook hier beschutting aan de wandelaar bij onverwachte neerslag.

Diegenen die terug wandelen richting kasteel kunnen dat doen via de meest noordelijke route die een geheel eigen uitstraling heeft. Een 500 meter lange allée die zich presenteert als een boulevard is ooit uit de rotsen gehakt voor een van de eigenaren. Een kundig cavalerist die de gewoonte had om in deze allée dagelijks met zijn paarden te draven. Nu biedt het volledig horizontale pad de mogelijkheid voor paard en wagen en navette vermoeide wandelaars op te halen en terug te brengen naar het terras en restaurant.

De wandeling volgt beschaduwde bosschages en komt langs de mediterrane tuin vol geplant met in slangen hagen gesnoeide rozemarijn en grijsbladige Santolina. In het midden van deze tuin loopt een pad ooit gemaakt door handmatig stenen te plaatsen in horizontale lijnen op de loop richting. Het pad diende om regenwater te begeleiden naar een citerne (opvang). Het water is zo schaars dat elke druppel al van af het begin werd bewaard.

Tegenwoordig snoeien de vier vaste tuinmannen deze rozemarijn, santolina en alle Buxus hagen minimaal 3x per jaar om hem goed strak te houden en dit alles met de hand want alleen op deze manier blijven de mooie ronde vormen bestaan.

De tuin van Marqueyssac is een echte groene tuin. Het kleuren palet bestaat uit alle keuren groen, grijs en bruin. Door het jaar heen van fris lichtgroen naar donkergroen van warm bruingroen naar grijsgroen in de winter. Er is een beetje blauw te vinden in de borders bij het terras door de bloemen van de Plumbago (loodkruid) die hier is aangeplant als bodembedekker en die kleur is terug te vinden in het verenkleed van de parmantige pauwen. Voor de liefhebbers van bloemen en borders biedt deze tuin weinig kleur maar ondanks het gebrek aan kleur is het een zeer boeiende tuin.

In de zomer, op de donderdagavonden in juli en augustus zijn deze tuinen verlicht met 1000 kaarsen en zorgt muziek voor een onvergetelijke wandeling.

Jardins de Marqueyssac - 24220 Vézac (9 km van Sarlat). Jaarrond geopend. Site internet : www.marqueyssac.com